วันเด็กนานาประเทศ

วันเด็กมีรากฐานมาจากแนวคิดขององค์การระหว่างประเทศ โดยเฉพาะ UNICEF ที่ผลักดันให้ประเทศต่าง ๆ ตระหนักว่า “เด็ก” คือทรัพยากรมนุษย์ที่สำคัญที่สุดของโลก

ในปี ค.ศ. 1954 องค์การสหประชาชาติได้เชิญชวนให้ประเทศสมาชิกกำหนด วันเด็ก (Universal Children’s Day) เพื่อ

-ส่งเสริมสิทธิเด็ก

-สร้างความเข้าใจด้านการเลี้ยงดูและการศึกษา

-กระตุ้นให้สังคมเห็นคุณค่าและความสำคัญของเด็ก

โดยกำหนดให้ วันที่ 20 พฤศจิกายน เป็นวันเด็กสากล ซึ่งสอดคล้องกับวันที่สหประชาชาติรับรอง ปฏิญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก และต่อมาคือ อนุสัญญาว่าด้วยสิทธิเด็ก

ที่มาของวันเด็กในประเทศไทย

ประเทศไทยเริ่มจัดงานวันเด็กครั้งแรกในปี พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) ตามแนวคิดของสหประชาชาติ

-เดิมกำหนดจัดใน วันจันทร์แรกของเดือนตุลาคม

-ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ได้เปลี่ยนเป็น วันเสาร์ที่สองของเดือนมกราคม เพื่อให้เด็กและผู้ปกครองสามารถร่วมกิจกรรมได้สะดวกมากขึ้น และใช้มาจนถึงปัจจุบัน

ความหมายของวันเด็ก

วันเด็กไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อการแจกของขวัญหรือพาเด็กเที่ยว แต่มีเป้าหมายเชิงสังคมที่ชัดเจน คือ

-ย้ำว่าเด็กมี สิทธิ เสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์

-กระตุ้นให้ผู้ใหญ่ ครอบครัว โรงเรียน และรัฐ ร่วมกันดูแลและพัฒนาเด็ก

-สะท้อนว่า “อนาคตของประเทศ” เริ่มต้นจากคุณภาพของเด็กในวันนี้

ในบริบทปัจจุบัน วันเด็กจึงเป็นมากกว่าวันแห่งความสุข แต่เป็นเวทีที่สังคมใช้ตั้งคำถามว่า เรากำลังสร้างสภาพแวดล้อมแบบใดให้กับคนรุ่นถัดไป ทั้งในด้านการศึกษา สุขภาพ โอกาส และความปลอดภัย